Joop van der Molen (1920) was misschien niet een van de beste keepers van West-Frisia. Maar hij had er wel heel veel plezier in. Vanaf zijn veertiende heeft hij zo’n zes jaar bij de club gespeeld. De eerste twee jaar, vanaf z’n veertiende, als aspirantje.

Enthousiaste mannetjes
“Daar had je altijd van die leuke begeleiders. Van die leuke mannetjes die zo enthousiast konden wezen. Je moest dit van ze, en dat. Ze stonden langs de kant te blèren ‘denk erom hoor, meelopen!’ en waar die kerel zich allemaal wel niet druk om kon maken. Dat was een leuke tijd. We gingen ook overal met de bus naar toe. Je hoefde bijna nooit op de fiets, alleen naar Andijk wel eens. Voor de rest werd je altijd keurig vervoerd.”

Dansen na de wedstrijd
Na de aspirantjes kwam Joop bij de senioren. “Toen gingen we wel naar Berkhout en Midwoud. En als je een leuke chauffeur had dan ging je nog mee te dansen daar. Het gebeurde niet altijd, maar het gebeurde wel. Naar de Rooie Leeuw in Berkhout. Na afloop kwam het bal, ja ook dat nog. Je had geen stuiver op zak, maar je had wel een bal.”

1 keer in het 1e
“Ik stond in het doel, ik hield er aardig wat tegen maar heb er ook veel laten gaan!” Joop lacht hier kostelijk om. Hij heeft heel lang in het derde gespeeld. Maar in de oorlog heeft hij een keertje in het eerste gestaan. “Toen was iedereen weg, iedereen die ervoor in aanmerking kwam. Maar ik was niet naar Duitsland, ik heb dat weten te ontlopen. Toen hadden ze zeker net iemand nodig, en mocht ik een keer.”


Carina Jonker

Met dank aan meneer Van der Molen