Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
0 stemmen

Snel weg, blij om terug te zijn.

Volgende Vorige (inactief) Overzicht
Onderwerp: Anekdotes geef reactie! Tell a friend 3735 Clicks Ongepast  

Snel weg, blij om terug te zijn.

Om nog meer mooie verhalen te delen met elkaar gaat de redactie in gesprek met mensen die mooie herinneringen hebben, maar deze niet zelf op deze website (kunnen) plaatsen. Dit eerste gesprek vindt plaats in Kwakershof, met mw. De Vries.

In 1937 werd mw. De Vries geboren op de Kruislaan. Zij heeft daar tot haar 17e gewoond en is toen naar Amsterdam verhuisd. Ze heeft daarna nog twintig jaar in Brazilië gewoond, maar is toch weer teruggekeerd naar haar geboortestad Enkhuizen.

Snel weg
Een herinneringen aan haar jeugd in Enkhuizen is vooral dat er veel niet mocht. "Er was maar een bioscoop en daar mochten we op zondag niet heen. Door het geloof, de gereformeerde kerk, mochten we op zondag alleen maar wandelen. Niet zwemmen of zelfs maar een ijsje kopen, al vielen de mussen dood van het dak. Het op en neer lopen van de Westerstraat en naar de Haven waren dus ons enige vertier. Ons streven vroeger was zo snel mogelijk weg te gaan uit Enkhuizen. Op mijn 17e vertrok ik dan ook om in Amsterdam in de verpleging te gaan." Ze verteld dat veel meisjes van haar leeftijd toen ook weg zijn gegaan. Vooral omdat de toekomst van een meisje in Enkhuizen de huishoudschool was, om daarna te trouwen en een gezin te stichten. Op het gebied van werk was er niet veel keus voor de meisjes. Voor jongens was dat heel anders, daarvoor was er werk in de visserij of de landbouw. Net zoals haar grootvader die anjovisvisser was. Maar door de komst van de afsluitdijk raakte deze mannen werkloos. Later konden ze echter weer aan de slag bij de Nederlandse Spoorwegen.

Lopend naar de Zuiderdijk

Maar er zijn ook leuke herinneringen. Bijvoorbeeld het verenigingsleven. Ze zat bij de gymnastiekvereniging Dindua, 'Door inspanning nuttig, door uitspanning aangenaam'. En ze leerde schaatsen op Het Rad. Ze gingen zwemmen bij de Zuiderdijk, waar ze helemaal lopend heen gingen omdat ze geen fietsen hadden. En ondanks de strikte regels van het gereformeerde geloof hebben ze ook veel dingen stiekem gedaan, om toch nog wat leuke zondagen te beleven. Een enkele keer is ze met haar moeder en een vriendinnetje met de trein naar Artis geweest, een van de weinige uitjes met de trein die ze erg leuk vond.

School
Haar schoolloopbaan begon niet zo soepel. Ze vond het verschrikkelijk om naar de kleuterschool te gaan. "Ik zag er elke dag weer tegenop, en stond dan ook als enige niet lachend op de schoolfoto. Ik deed er alles aan om maar niet heen te hoeven." Maar ze moest en liep samen met haar zus naar school, daar deden ze een kwartier over. "Vaak stond er op de kruislaan een vrouw in de deuropening met een doek rond haar hoofd gebonden en dan zei mijn zus: Daar heb je de heks weer! En dan rende ik heel hard de straat uit. Zo kreeg ze me dan elke keer weer de hoek om, toch weer mee naar school. Toen ik later naar de basisschool ging vond ik het leuker, en had ik een hele lieve juf."

Ruzie met katholieke meisjes
Op de vraag of er ooit kattenkwaad werd uitgehaald vertelt ze een opmerkelijk verhaal. "Ik zat toen op de Christelijke Mulo en wij hadden op de een of andere manier altijd ruzie met de meisjes van de Katholieke school, tot klappen aan toe!  Maar zij stonden ons ook altijd op te wachten na school. Totdat ons schoolhoofd ging praten met het hoofd van de nonnen, daarna was het afgelopen. Het was eigenlijk gewoon discriminatie, dat had je toen dus ook al."

't Vuurtje
Ze vertelt ook over 't Vuurtje, "menigeen kreeg daar haar eerste kus. Zo ging dat. Dan zat je daar alleen met je vriendje in de schemer. Niet als er andere bij waren, dan deed je dat niet."  

Terug in Enkhuizen
Op haar 55e keert ze terug naar Enkhuizen. Amsterdam was te veel veranderd, daar voelde ze zich niet meer thuis. In Enkhuizen was het ook even wennen, maar ze is blij dat ze hier naar teruggekeerd is en wil nooit meer weg. "Enkhuizen is in het voordeel veranderd. Het is een bruisende stad, in de zomer in ieder geval. Er zijn nu meer mogelijkheden, er is meer leven en meer gezelligheid. Maar de stad brengt ook een soort van rust." Kort geleden liep ze een oud vriendinnetje tegen het lijf, ze hebben nu na 60 jaar weer contact met elkaar en halen samen herinneringen op.   

Carina Jonker

Met dank aan mw. De Vries
Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube