Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
0 stemmen

Krabbersgat

Volgende Vorige Overzicht
Avatar van op 6/6/11 door Marinus Schoen
Haven van Enkhuizen en Spoorhaven met Gependam, strekdam links. Achtergrond dijk Enkhuizen-Lelystad in aanbouw. Foto: M. Schoen sr. (1910-1995). +
Haven van Enkhuizen en Spoorhaven met Gependam, strekdam links. Achtergrond dijk Enkhuizen-Lelystad in aanbouw. Foto: M. Schoen sr. (1910-1995).

Krabbersgat

Voorheen gold op ’t Suud dat je voor je vijftiende jaar het Krabbersgat moest hebben overgezwommen wilde je, je een echte Henkuzer kunnen noemen. Na mijn twaalfde jaar woonde ik niet meer in het Havenkwartier maar nog wel op de Breedstraat. In de zomer van 1957, toen ik al heel ruim veertien jaar was moest dat zwemmen nog steeds gebeuren. Met mijn broertje Klaas ging ik op een mooie dag die zomer naar de Haven waar ik had afgesproken met oud buurt-, speel- en klasgenootje Annie Planting om die tocht te gaan zwemmen. Omdat we onze kleren niet zomaar aan de Haven konden laten slingeren kleedden we ons om in het havencafé (nu De Boei) van de ouders van Annie en Suze Planting.

Gependam

Met zijn vieren plonsden we de Haven in, zwommen naar het Vuurtje en kropen daar weer op de kant. Daarna zwommen we de Spoorhaven over en op de Gependam zouden Klaas en Suze de overtocht van Annie en mij gadeslaan. Zij waren ruim een jaar jonger dan wij en we wilden niet dat ze de oversteek toen ook zouden wagen. Het Krabbersgat was een druk bevaren route en je moest goed opletten of je niet zou worden overvaren door een of ander schip. Toen Annie en ik al een poosje van de Gependam waren weg gezwommen dachten we stemmen te horen en keken achterom. En ja hoor, op gepaste afstand volgden ons mooi Klaas en Suze. Woedend sommeerden we ze om ‘op te donderen’.

Strekdam
Dat was tegen dovemansoren gezegd en ze zwommen gewoon door. Annie en ik zwommen terug om ze weg te jagen en toen keerden ze om. Even later toen we weer achterom keken zwommen ze gewoon weer mee en om zelf niet bek af te raken van het heen en weer zwemmen om ze weg te jagen lieten we ze noodgedwongen maar hun gang gaan. Bij de strekdam aangekomen en vermoeid daar te zijn opgeklommen kwamen Klaas en Suze even later aan en klommen een stukje verder op de strekdam en zaten triomfantelijk naar ons te lachen.

Staverse boot
Na een poosje uitrusten en heen en weer gescheld besloten we toch maar om met zijn vieren tegelijk terug te zwemmen. Elkaar aanwijzingen gevend om die en die boot voor te laten gaan zwommen we richting het Vuurtje. Daar kwam de Staverse boot uit de Spoorhaven en moesten we inhouden want we wisten van de zuiging die deze boot veroorzaakte. In de Spoorhaven, als de boot passeerde trok het water heel snel van de kant en sprongen we als een haas over de bloot gekomen zwerfkeien zigzaggende naar een meerpaal. Als we daar hoog en droog op zaten kwam het water woest weer terug en klotste tegen de walkant. Als het water weer rustig was trokken we onze sokken, klompen of schoenen uit en waadden terug naar de kant.

Tanker
Tijdens het dobberen om de Staverse boot voor te laten gaan kwam een tanker vanuit richting Broekerhaven aanvaren. We bleven dicht bij elkaar zwemmen, zwaaiden af en toe met een arm en hoopten maar dat de stuurman ons zou zien. We kwamen tussen de tanker en de Staverse boot in, beiden voeren evenwijdig richting het noorden maar gelukkig op behoorlijk brede afstand van elkaar. De golfslag van de tanker was te verwaarlozen, spoelde niet over ons heen en van de zuiging van de Staverse boot merkten we ook niets. Bek af klommen we later ongeveer bij de stormpaal op de Dam, maar zwommen de Haven niet meer over en liepen over de planken van de steiger naar het havencafé om ons daar weer om te kleden.

We waren nu dus échte Henkuzers van ’t Suud, maar het Krabbersgat heb ik daarna nooit meer overgezwommen. En zou dat samen met Annie ook niet meer kunnen want helaas is zij een aantal maanden geleden overleden. We hadden nog zo afgesproken dat, als we beiden eenmaal in het bejaardenhuis zouden zitten, we deze verhalen allemaal zouden ophalen. Nu doe ik dat dan maar hier.
Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube