Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
0 stemmen

IJspret

Volgende Vorige Overzicht
Avatar van op 3/1/10 door Marinus Schoen
Onderwerp: Anekdotes 1 reactie Tell a friend 5858 Clicks Ongepast  
Eilandje in Snouck van Loosenpark (foto: M. Schoen, dec. 2009) +
Eilandje in Snouck van Loosenpark (foto: M. Schoen, dec. 2009)

IJspret

Verschillende wegen vanuit het Havenkwartier leidden naar onze school, maar in de winter liepen we meestal door het Snouck van Loosenpark. Mijn broertje en ik liepen begin jaren vijftig met twee buurmeisjes (zusjes) door het park naar school A aan de Kuipersdijk. Het had gevroren en de vijver in het park lag dicht.

In die vijver is een eilandje en op het pad dat het laagst langs de vijver loopt stapten we op het ijs om naar dat eilandje te schuifelen. De scheuren vlogen ons onder de voeten, het ijs kraakte en boog sterk door. Net toen het voorste buurmeisje op het eiland zou klimmen zakte ze door het ijs. Wij stóven terug naar het pad.

Het meisje klauterde halfnat het eiland op en durfde er niet meer vanaf. Wij riepen dat ze bij het smalste gedeelte moest oversteken, gaven aanwijzingen, gooide haar onze aan elkaar geknoopte sjaals toe maar die reikten niet ver genoeg. We zeiden dat ze moest komen want het was bijna schooltijd. Ze was met geen stok het eiland af te krijgen. ‘We gaan hoor’, riepen we en gedrieën liepen we naar school.

Op haar gehuil en gejammer was een parkbewoner afgekomen die haar een ragebol toestak op een lange stok en haar van het eiland af hielp. Snel was ze naar huis teruggelopen waar ze een andere (gebreide) jurk aantrok. De meisjes uit dat gezin droegen heel vaak door hun moeder gebreide jurken. De moeder kon super snel breien op vier pennen, ook als ze achter de tapkast zat in hun café aan de haven. De ene na de andere jurk rolde van die pennen voor de zes dochters die ze had.

Te laat op school gekomen moest het buurmeisje aan de hoofdmeester uitleggen, bij wie ze in de klas zat, waarom ze zo laat was en ze vertelde hem het hele verhaal. De hoofdmeester riep mij samen met het zusje met wie ik een klas lager zat, op de gang. ‘Hoe wij het in onze hoofd haalden om haar op dat eiland te laten zitten’, en pets daar kreeg ik een draai om de oren. Op mijn verontwaardigde gemompel kreeg ik nog een lel en nog een en de meester schopte me de gang door waarbij hij telkens uitriep: ‘en wat zei je?’ ‘Ik zal het toch wel tegen mijn vader zeggen,’ zei ik iets luider. Toen hij mij eindelijk verstond stopte de aframmeling. Het zusje van het eilandslachtoffer stond verschrikt te kijken en dacht dat zij nu aan de beurt was voor een aframmeling. Maar nee, alleen ik was de pineut. Mijn broertje, die weer een klas lager zat werd niet eens uit zijn klas geroepen en hij was er toch ook bij geweest?

Natuurlijk vertelde ik niet thuis wat de meester had gedaan, want mijn vader zei altijd: ‘Je zult het wel verdient hebben.’ Ook de havenmeester had toestemming van onze ouders om ons, mocht dat nodig zijn en als hij ons te pakken kon krijgen, een pak rammel te geven. Dat is hem maar één keer gelukt en niet eens bij mij maar bij mijn broertje. Een ‘corrigerende tik’ was toen toch wel wat anders dan in deze tijd. Nu bij wet verboden, toch?
Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Commentaar op dit artikel:
1 reactie op dit artikel
  • Re: IJspret
    Gepost door Akkie Laan-Visser, op 3/1/10
    Leuk Rinus dit verhaal, je was eigenlijk wel een beetje een rakker in je jonge jaren,maar ja welke jongeling niet he?. Toen je later bij ons op de breedstraat woonde was je wel serieuzer hoor,weet je nog :haantje kraai: speelden we best wel vaak op de buurt,prachtige tijd he. Akkie laan

Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube