Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
0 stemmen

Het leven van een bakkersdochter

Volgende Vorige Overzicht
Onderwerp: Middenstand 1 reactie Tell a friend 6072 Clicks Ongepast  
Op de linkerfoto Annie met haar moeder en een Urker. Op de foto rechtsboven v.l.n.r Annie Vorst, Sien Muskee, Trien Posthumius, Nanne Mazereeuw, Fok Bakker,  Broekhuizen. Rechtsonder bakker Vorst. +
Op de linkerfoto Annie met haar moeder en een Urker. Op de foto rechtsboven v.l.n.r Annie Vorst, Sien Muskee, Trien Posthumius, Nanne Mazereeuw, Fok Bakker, Broekhuizen. Rechtsonder bakker Vorst.

Het leven van een bakkersdochter

Annie Koolhaas-Vorst (1923) is geboren en opgegroeid in de bakkerij van haar vader, H. Vorst. Ze hadden een groot gezin, Annie had namelijk vijf zussen en één broer. De bakkerij waar zij ook woonden, zat buiten de Koepoort aan het Westeinde en was de enige die daar zat. Bijna iedereen die daar woonde kocht zijn brood bij bakker Vorst maar ook in de stad verkocht de bakker brood. “Mijn vader ging altijd venten, eerst met de transportfiets met een grote bak voorop en later met de bakfiets. In het Westeinde ventte ook wel eens iemand van de fabriek, maar bijna iedereen kocht het brood van mijn vader. Als het brood op was, kwam hij naar huis en kleedde hij zich om en bakte vervolgens weer nieuw brood. Het waren lange dagen en een druk bestaan maar het was zo gezellig.”

Bakken als hobby

Gelukkig hoefde bakker Vorst niet alles zelf te doen, hij had meerdere knechten en ook zijn zoon hielp mee in de bakkerij. De oudste zus van Annie moest vooral hun moeder met het huishouden helpen maar soms hielp zij in de bakkerij. Als er bijvoorbeeld in de winter sneeuw lag trok zij de bakkerskar vooruit. Verder werkten er vrouwen uit Urk bij de bakker, deze bleven in de kost bij de familie. Elke maandag kwamen zij en op zaterdags namen ze weer de boot naar huis. Urk was destijds een gereformeerde gemeente en de boot voer niet op zondag.

Annie vond het altijd erg gezellig dat de Urkers bij hen werkten en verbleven en ze had er logeeradressen bij! “Ik vond het altijd erg leuk om bij de Urkers te logeren, maar na vijf dagen had ik heimwee en wilde ik weer naar huis. Ik kan me nog goed herinneren dat er een keer een stier ontsnapt was op Urk! Het was een hele commotie op het eiland en ik vond het hartstikke eng. Uiteindelijk hebben ze hem neergeschoten met een verdovingspuitje, zoiets vergeet je nooit meer.”

Aangezien bakker Vorst genoeg hulp had in de bakkerij werd Annie niet verplicht om te  helpen maar ze deed het wel. “Helpen in de bakkerij was mijn hobby, ik was dan een manusje van alles. Jodenkoeken inpakken, bolders draaien voor beschuiten van alles deed ik. En rond Sinterklaas maakte ik altijd chocoladeletters, dan mocht ik de chocola roeren en in de vormen gieten. Ik hield ervan te helpen en was altijd druk in de weer tot ik zelf als dienstbode ging werken.”
Bakken is altijd een hobby gebleven van Annie, jarenlang bakte ze met verjaardagen zelf taart.

“Gym was mijn alles”
Annie was een sportieve meid, zo zat ze bij wandelclub ‘de Haringstappers’ en deed ze een tijdje aan steenwerpen. Bij het spel steenwerpen stond er een paaltje op een rubber mat en dan werd er van een afstand geprobeerd om het paaltje met een steen om te gooien. Maar de favoriete sport van Annie was toch wel gymnastiek, ‘gym was mijn alles’. Dit deed ze vanaf 1929 bij de vereniging Vlugheid en Kracht - Willen is Kunnen, die al bijna 125 jaar bestaat. Vlugheid en Kracht besloeg het mannelijke deel van de vereniging en Willen is Kunnen bestond uit de vrouwen.

Annie trainde één keer in de week, soms als er bijna een uitvoering was trainde ze een keertje extra. “De turnfeesten waren zo leuk, we gingen naar kleine dorpjes en dan moesten we daar een uitvoering doen of was er een wedstrijd. Daarna kreeg je vaak een medaille of een getuigschrift dat je het goed had afgelegd.”

De belangrijkste en leukste uitvoering waar Annie en vele andere sportievelingen het meeste naar uitkeken was op hemelvaartsdag, dan was dé Enkhuizer sportdag. Annie vertelt er enthousiast over: “Het was een hele leuke dag, ’s morgens konden we nog even oefenen en daarna begon het spektakel! Er was een optocht waar alle verenigingen uit Enkhuizen in mee liepen, de korfbalvereniging, de voetbalclub,  de atletiekvereniging, muziekkorpsen en natuurlijk Vlugheid en Kracht - Willen is Kunnen. Het stond elk jaar zwart van de mensen, iedereen uit Enkhuizen was aanwezig! We liepen met zijn allen vanaf de Koepoort via de Vijzelstraat naar de Noorderweg en dan naar het sportterrein. De hele middag waren er uitvoeringen van de verschillende verenigingen, wij deden bijvoorbeeld met de hele groep een vrije- of een knotsoefening en daarna de vaandelgroet. De dag eindigde altijd met een voetbalwedstrijd. Er was in Enkhuizen toen nog niet zoveel te doen als nu, dus hier keek je het hele jaar naar uit.”

Annie heeft een hele leuke tijd gehad bij de vereniging en ze denkt er met veel plezier aan terug. “Ik ben altijd bij de gym geweest, vanaf mijn zesde tot in dit huis. Pas twee jaar terug ben ik gestopt omdat het helaas niet meer gaat.”

150 lange jaren

Annie trouwde met één van de jongens van Koolhaas, van de welbekende groentewinkel. Ze woonden 47 jaar aan de Molenweg, vanaf daar keek Annie zo uit op de groentetuinen, waar nu het Albert Heijnplein zit. “Ik kon ze altijd zien werken, ze verbouwden wortels, bloemkool, andijvie en nog veel meer. Mijn man ging met alle groente naar de veiling in Blokker, hij heeft jaren voor zijn ouders gewerkt.”

Annie vertelt dat er altijd hard gewerkt werd door de familie Koolhaas en dat de winkel lang bestond. Ze weet nog dat bij het 150 jaar bestaan van de winkel het hele huis vol met bloemen stond. Er was een vers gemaakt dat Annie zich nog goed herinnert, ze zingt zachtjes: “150 lange jaren, Koolhaas verse groentewaren, gingen door het haringstadje heen en dat is toch werkelijk fenomeen.”

Iris Vinkenborg

Met dank aan mevrouw Koolhaas-Vorst



Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Commentaar op dit artikel:
1 reactie op dit artikel
  • Re: Het leven van een bakkersdochter
    Gepost door antonhofmanklaassen@planet.nl, op 20/4/12
    Annie was zij de zus van Jaap. Ja Jaap Vorst zoon van de oude bakker Vorst. De bakkerij van Vorst is overgenomen door bakker Van Der Zijp. Jaap had en wijk in Enkhuizen en werkte onder de vlag van Van Der Zijp(Bakkerij in de vergulde krakeling) aan de Westerstraat. Ik ga verder bij "Markante Enkhuizers". anton klaassen

Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube