Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
3.0
1 stem

Heimwee

Volgende Vorige Overzicht
Avatar van op 5/10/11 door Marinus Schoen
Onderwerp: Anekdotes geef reactie! Tell a friend 2755 Clicks Ongepast  
Onderaan artikel staat waar genoemde personen zitten. +
Onderaan artikel staat waar genoemde personen zitten.

Heimwee

Toen ik als kind een keer ziek was en de ziekte een poosje aanhield kwam er een zuster van het Groene Kruis die me temperatuurde. Een thermometer bezaten de meeste mensen niet, ik spreek van begin jaren vijftig, dus wij ook niet. Deze zuster was gekleed in een soort donkerblauwe uniformjurk met een sluier over haar hoofd, met zo’n wit randje op haar voorhoofd. Het leek wel een non, maar dat was ze niet.

Bedstee
Ziek in de bedstee liggende met de deuren op een kier, werden deze deuren verder geopend en stond moeder daar met die zuster. Niet helemaal op mijn gemak keek ik naar de zuster maar ze glimlachte vriendelijk. De pyjamabroek moest uit en ze stak de thermometer in mijn achterste. De zuster hield, al pratende met mijn moeder, die op haar stoel in de woonkeuken was gaan zitten, haar koude hand op mijn billen. Altijd gedacht dat ze dat deed om de thermometer op zijn plaats te houden, maar nu weet ik dat zo net nog niet. Na verloop van tijd was ik weer helemaal beter.

 

Dokter

Eens per jaar, of misschien wel twee keer werd je als kind geneeskundig onderzocht in het Groene Kruis gebouw dat stond in de Van Bleiswijkstraat op de kop van de Vissersdijk.

Die zuster was daar ook bij en de dokter bekeek je van top teen, klopte je op de rug, een aantal keren moest je zuchten als hij met een stethoscoop je longen beluisterde en ook moest je op de bovenkant van je hand blazen en keek hij daarbij in je onderbroek. Waar dat alles voor diende snapte je niet, maar je was allang blij als je je weer mocht aankleden. ‘Mager, maar kerngezond,’ zei de dokter meestal over mij tegen mijn moeder.

 

Mager

Tot op een keer ik naar de kleedkamer werd verwezen en hij mijn moeder nog even aanhield om haar wat mee te delen. Niet helemaal gerust over wat de dokter had gezegd vroeg ik haar wat er aan de hand was. ‘Niets om je zorgen over te maken’, zei moeder, ‘de dokter vind je alleen te mager en stelt voor om je een aantal weken vakantie te geven’. ‘Vakantie?’, vroeg ik.

Ja, je mag zes weken naar een vakantiekolonie in Egmond a/Zee, daar gaan ze proberen om je wat dikker te krijgen. Ik had daar helemaal geen zin in, zes weken weg van de havenbuurt!

 

Zwartendijk

De gepensioneerde meester Groen bracht mij samen met Peter Beers, met wie ik in de derde klas van de lagere school A zat, en buurtgenootje Dima Buisman, zij woonde toen in de Paktuinen, en schoolgenoot Eddy Clason uit het Westeinde, en een jongen van Kofman met een hazenlip, met de stoomtrein naar Alkmaar en verder met de bus naar vakantie kolonie Zwartendijk in Egmond a/Zee. Peter en ik kwamen in Zwartendijk in dezelfde groep en sliepen op dezelfde slaapzaal. Dima zag ik alleen als we aan tafel gingen in de grote eetzaal. Zij zat aan een andere tafel, maar het was toch wel geruststellend nog een vertrouwd gezicht te zien.

 

Koud

Half februari tot begin april 1952 rustten we ’s middags een uur buiten onder een overkapping, liggend op een rotanbed onder één deken en wandelden daarna door het dorp en over het strand. Na het eten ’s avonds douchen en naar bed. ’s Morgens bij het opstaan wassen aan een lange rij wasbakken die op de slaapzaal waren en daarna ontbijt in de eetzaal. En dan weer wandelen met de groep. Af en toe kreeg iemand van de groep van thuis een pakketje toegestuurd en de inhoud daarvan werd verdeeld over de hele groep. Meestal zat er in die pakketten fruit en snoep en ook ik ontving éénmaal van thuis zo’n pakket. In de zes weken die ik daar was heb ik niet één keer iemand van mijn familie gezien.

 

Weegschaal

Om de zoveel tijd werd je gewogen. In de lange gang staand in je onderbroek wachtte je in een rij op je buurt om gewogen te worden. Iedere keer was je bang om niet aangekomen te zijn want je hoorde verhalen dat je dan opnieuw zes weken moest blijven en dat wilde ik beslist niet. Er was namelijk één jongen die er voor de tweede keer zes weken bij was. Je hebt verschillende soorten heimwee, hondheimwee en katheimwee. Hondheimwee houdt in heimwee naar mensen en katheimwee naar de omgeving of plaats, las ik laatst.

 

Verwend

Ik werd ziek in Zwartendijk en belandde op de ziekenzaal. Men kon niks bijzonders vinden en liet mij daarom gewoon een week in bed liggen. Werd verwend met lekker eten, speelde er met mooi speelgoed, deed spelletjes met andere kinderen die daar ook lagen of las rustig een boek. Na een week voelde ik me weer prima en na gewogen te zijn was ik vier pond aangekomen! Goddank, dan mocht ik tenminste naar huis als de tijd om was.

 

Zingen

Maar eerst moest er nog een afscheidslied worden ingestudeerd.

Op de wijs van ‘In naam van Oranje’:

 

In naam van Oranje doe open de poort

De zuster die zwaait ons vaarwel, zie je wel

Omdat wij gezond naar ons huis mogen gaan

Roepen wij allen vaarwel.

 

Vaarwel lief kolonie huis, vaarwel

Directrice wees gegroet

Spijt me dat ik scheiden moet

Want gij hebt in deze tijd

Zoveel goeds voor mij bereidt (bis)

 

Nou het speet mij geen seconde om weer naar huis te gaan en toen ik het station van Enkhuizen uitkwam en de Drommedaris weer zag verdween het (kat- en hond)heimwee als sneeuw voor de zon. Draafde over de Kat- en Hondsbrug weer naar school A op de Kuipersdijk waar ik toen in de derde klas zat bij juffrouw Velsink en maakte samen met de kinderen van het Havenkwartier de buurt weer onveilig. En vet ben ik trouwens nooit geworden.

 

Foto onderschrift  

Bovenste rij, staande, 4e van links: ...? Kofman. Bovenste rij, staande 3e van rechts (jongen met streeptrui) niet de voor hem zittende jongen maar de daarvóór zittende: ikzelf Rinus Schoen met links naast mij Peter Beers. Derde rij, derde van rechts naast zuster, zittend vóór jongen met stropdas: Eddy Clason (zijn hand op schouder van jongen met open mond, links van hem).

 

Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube