Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
0 stemmen

De Dropkoning

Volgende Vorige Overzicht
Onderwerp: Middenstand geef reactie! Tell a friend 8207 Clicks Ongepast  

De Dropkoning

De heer Jans staat bekend als Dropkoning én stadsomroeper. Hij stond in de tijd dat hij een drogisterij had op de Westerstraat, altijd op de markt met alle denkbaar soorten drop. Tegenwoordig woont hij in Kwakershof en daar verteld hij zijn verhaal.

Kapper Jans

De ouders van Dick Jans waren Enkhuizers, maar woonden in Bovenkarspel. Daar was zijn vader kapper. De zaken gingen goed tot zijn bediende voor zichzelf ging beginnen. De bediende was katholiek en Jans was protestants. Dus het hele voetbalteam waar de bediende in speelde was direct vertrokken uit het kappersbestand van Jans. Vele katholieke dorpsgenoten volgden en als laatste bleef de pastoor over. Die liet weten dat iedereen naar de nieuwe kapper ging, en dat hij niet achter kon blijven.

Sluis stond borg
Drie keer per week ging de vader van Dick naar de heer Sluis, de zaadteler, om hem te scheren. En die zei ‘Bovenkarspel is overwegend katholiek, dus daar kun je weinig meer aan verdienen. Je moet iets anders gaan doen, koop een pand in Enkhuizen en ik zal borg voor je staan.’

Drogisterij Jans

Dus in 1933, met Sluis als borg achter hem, kreeg hij een lening bij de bank en kon hij zijn drogisterij beginnen op de Westerstraat. Daar liep de zaak goed. Dick Jans heeft het uiteindelijk overgenomen, samen met zijn vrouw die schoonheidsspecialiste was. Op de markt stond hij altijd met een kraam vol met verschillende soorten drop, de Dropkoning. “Ik liet de mensen zelf hun drop wegen. Ze moesten een half pond drop pakken, en als ze het goed hadden kregen ze het gratis. Maar er waren er natuurlijk maar weinig die dat goed konden. Ze mochten er vijf gram naast zitten.” Af en toe liet hij iemand winnen, dan luidde hij de bel en maakte op die manier wat reclame voor zijn kraam en drogist.

Stiekem dropjes tellen

Er waren er natuurlijk ook een paar bij die dachten de dropkoning te slim af te zijn. “Twee jongetjes probeerden het wel zes of zeven keer maar het lukte niet. Uiteindelijk liet ik ze een keer winnen. Toen zijn ze naar huis gegaan, en hebben de dropjes geteld. De volgende keer kwamen ze weer bij mijn kraam en zag ik ze zachtjes staan tellen. Dropjes zijn natuurlijk niet allemaal even zwaar, dus ze hadden het toch nog niet goed!”

‘Het is voor een kennis..’
Er kwamen in de drogist natuurlijk veel verschillende soorten klanten, een soort klant herinnert hij zich goed, die kwamen iets halen voor een ander. Tenminste dat zeiden ze. “Er kwam iemand binnen, een bescheiden vrouw. Een kennis van haar had een probleem, ze vroeg om kinine. Dan wist ik al genoeg! Kinine was namelijk een middel tegen malaria, maar werkte ook om een zwangerschap af te drijven. In dit soort gevallen zei ik vaak eerst ‘weet u wat u moet doen? Hard langs de Wierdijk lopen, dan komt het wel goed! Ze wilde niet uitleggen waarvoor haar ‘kennis’ het nodig had, dat was te ingewikkeld. Het was voor mij dus wel duidelijk.”

Stadsomroeper
Toen hij er in 1987 mee stopte op 65-jarige leeftijd, vroeg wethouder Knukkel of hij op het stadhuis wilde komen. Zijn vrouw voorspelde al dat hij gevraagd zou worden om stadsomroeper te worden. En daar kreeg ze gelijk in. Hij heeft het 13 jaar met veel plezier gedaan. Als mooie afsluiter van deze dienst aan de stad kreeg hij een gouden gemeentespeldje van de burgemeester.

Carina Jonker

Met dank aan de heer Jans
Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube