Vader had een koe, die liep op het landje van Jongejeugd de Groente boer, vlak bij de koepoort. Nu had hij bedacht, Gerrie kon wel een schillenwijkje nemen. Hij had bedacht korte burgwal en dan een blokje rond. Een klein bolderkarretje had ik al.

Dus ik op roete, broertje Eduard van vier jaar mee, zelf zes jaar oud. We waren na een dik uur haast rond, de zak en kar haast vol, we moesten nog een paar huisjes schuin tegenover waar we zelf woonde. Probleem we konden niet bij de bel, ik zeg tegen Eduard klim jij maar op de kar dan houd ik de kar vast. Wat we niet wisten dat daar buurman Snip woonde die al weken last had van deurtje bel van jongens van Rood uit de streek.

Nu was het net de tijd dat ze meestal langs kwamen. Snip was achter de deur gaan staan. Eduard belt aan, deur vliegt open, Snip roept “Nu heb ik jullie”, en grijpt gelijk, Eduart viel niet omdat hij vast gegrepen werd, anders had hij van het karretje gevallen. Hij schrok zo dat hij al z’n plas liet lopen en was drijf nat. Buurman Snip vond het zo zielig dat hij ons thuis bracht, en zich verontschuldigde tegen over mijn moeder. Toen die het verhaal aangehoord had, kon ze er wel om lachen.