Wij woonden in een gezellige buurt, met veel organisatie talent, dat goed van pas kwam toen het dagen streng gevroren had. Buurman Theunes zelf een goede rondrijder en mijn vader namen het voortouw.

Er werd een baan geveegd en uitgezet. Prijzen werden door de moeders gekocht bij de Franse bazaar. Daar ik zes jaar was en nog geen schaatservaring had, zei ome Jan Gerrie “jij doe mee”, hij bond m’n schaatsen naast mijn voeten en nu zo hard lopen als je kan.

Nu won ik niet, maar had toch een matrozen prijs. Bleek later troostprijs te zijn. Mijn broer Dirk die zes jaar ouder was won een verfdoos. Laat ik die nou krijgen, want hij vondt het een kinderachtige prijs. M’n zuster Gre die tegen m’n zuster Grietje moest,en ouder was verloor dus dat werd huilen. De chocolademelk maakte alles weer goed.

Gerrit v.d.Heide