Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
1.0
1 stem

Anekdotes uit de tabakzaak

Volgende Vorige Overzicht
Onderwerp: Anekdotes 3 reacties Tell a friend 4737 Clicks Ongepast  
Bron: Oud Enkhuizen,  Sigaren Fabriek de Hoop, hoek Westerstraat- Nieuwstraat +
Bron: Oud Enkhuizen, Sigaren Fabriek de Hoop, hoek Westerstraat- Nieuwstraat

Anekdotes uit de tabakzaak

Op de hoek Nieuwstraat – Westerstraat naast fietsmakerij Dekker was vroeger een sigarenfabriek, in de gevel stond dan ook ‘Sigaren Fabriek de Hoop’. In de loop van de jaren werd het verplicht om een banderol (sigarenbandje) om de sigaren te doen om de prijs op weer te geven. Voor de kleine sigarenfabriek in Enkhuizen was dit niet haalbaar, dus deze ging dicht. In het pand begon een echtpaar een tabakzaak, maar toen zij op leeftijd waren wilden zij hier mee stoppen. Een neefje van hun wilde de boel wel overnemen, samen met zijn vrouw.

Het neefje en zijn vrouw hadden net genoeg geld om een paar stoelen en een bergmeubeltje te kopen en om de goodwill en het inventaris over te nemen. “Ik had wat gespaard en mijn man ook, verder kregen we hier en daar wat, zoals gordijnen. Deze heb ik vervolgens zelf vermaakt en genaaid.” Het eerste jaar huurde het stel het pand, daarna leenden zij geld van de bank en konden zij het kopen. “Het pand was twee hoog, de eerste verdieping was vroeger een sigarenfabriek en daarboven was een zolder waar wij sliepen. We hadden toen niet eens elektrisch licht boven, we gingen met een kaarsje naar boven. Hartstikke romantisch vond iedereen dat, maar als je ’s nachts naar de wc wilde en twee trappen van zeventien treden af moest lopen, was het toch wat minder romantisch!”

De jonge vrouw runde de winkel en werkte daar alle dagen en zorgde ook nog voor drie kinderen. Er kwamen nog al wat opmerkelijke klanten in de winkel en dat heeft veel anekdotes opgeleverd!

Pruimen & spugen
“Ik was 19 jaar en had de winkel nog maar net en toen kwam er op een dag een klant. Het was een man en hij praatte niet gewoon, nee hij blafte maar wat! Ik kon hem echt niet verstaan en dacht wat zal hij nou toch willen? Dus ik vroeg het nogmaals, weer blafte hij iets onduidelijks. Ik keek hem vragend en verbaasd aan, vervolgens haalde hij zijn gebit uit zijn mond, dat vol hing met slierten tabak, het was te vies om naar te kunnen kijken! Pruimstangen moet ik hebben, zei hij nors, en lichte! Ik had een kistje waar pruimstangen in zaten en dan koos hij altijd de lichtste uit. In die tijd had je veel mensen die pruimden en vaak hadden ze thuis een bakje staan waar ze vanaf een afstandje precies in konden spugen.”

“Ik zal het de rest van mijn leven niet vergeten"
“Op een dag kwam er een man de winkel in die ik nog maar drie keer had gezien. Met een zware stem zegt hij: Één doos sigaren! We hadden natuurlijk veel verschillende soorten sigaren dus ik vraag netjes welk merk hij wilt. En hij antwoord: “Weet je dat verdorie nou nog niet? Ritmeester moet ik hebben! En volgende keer moet je het weten want ik ga je het niet nog een keer vertellen!” Ik heb hem de sigaren gegeven en ik zal de rest van mijn leven niet meer vergeten welk merk hij wilde.”

"Jij bent me er ook eentje!"
“In de winkel hadden we een gashendel waarmee de klanten hun sigaren en sigaretten konden aansteken. Aan de gashendel zat ook een kraantje, die je hoger en lager kon draaien zodat de vlam harder of zachter ging. Ik had een vaste klant met een mooie snor, die altijd twee sigaartjes van 13 cent kocht. In de winkel stak hij één van de sigaartjes aan, maar iemand had de kraan harder gezet en vervolgens was zijn mooie snor voor de helft weg geschroeid! Schelden dat hij deed en ik zei heel droog tegen hem, dat hij maar beter de andere helft ook weg kon halen. Hij keek me verbaasd aan en zei, jij bent me er ook eentje!”

Verroeste bloemkool
“Er waren veel klanten die niet gelijk bij het kopen afrekenden, maar het lieten opschrijven en dan later betaalden, poffen noemden we dat. Elke dinsdagmiddag ging ik op pad om bij verschillende klanten dubbeltjes en kwartjes op te halen. Ik weet nog dat ik een keer in de Van Linschotenstraat geld ging ophalen. Ik belde aan en vroeg netjes om een dubbeltje voor de afbetaling. Roept haar dronken man van uit de woonkamer: Heb je haar weer om een dubbeltje! En hij gooit zo een bloemkool richting mijn hoofd! Gelukkig kon ik op tijd bukken en de bloemkool vliegt zo tegen het hek van de gasfabriek! De vrouw werd kwaad: Prima dat je steeds maar aan het roken en poffen bent, maar nu gooi je mijn vreten ook nog de deur uit en hebben we geen bloemkool vanavond. Waarop de man antwoordt: Nou dan raap je toch de restjes op. De vrouw zei: Nou, die mag jij dan opvreten want er zit roest aan.”

Toeteren op de pomp
“Dronken klanten kreeg ik ook wel eens, zo ook een dronken man uit IJmuiden die op de camping in Enkhuizen verbleef. Hij kwam in de winkel en moest en zou klompen passen, ik had in de winkel namelijk ook souvenirs en dat soort dingen. De man trok de klompen aan, maar hij stond nogal wankel want hij was dronken. Uiteindelijk verliest hij zijn evenwicht en valt zo in de etalage, alles wat daar stond was aan puin. De man beloofde direct dat hij alles zou vergoeden."

"Vervolgens vroeg hij mijn dochter om een mooie grote bos rozen te halen bij Ramkema voor zijn vrouw: ‘Ik moet toch wat hebben als ik thuis kom, anders wordt ze kwaad! En doe ook maar van die horretjes voor de ramen, die zijn nu in en daar zit ze steeds om te zeuren. Ik kom het morgen allemaal betalen!’ Ik vertrouwde de man dat hij de volgende dag zou komen, dus gaf hem de spullen. Hij stapte op de fiets en gooide de horretjes op zijn stuur, er zaten gelijk gaten in, de rozen bond hij onder zijn snelbinders. Voordat hij wegfietste en vroeg hij of we ook toeters hadden voor op de fiets! Nou, die hadden we wel en daar wilde hij er ook eentje van kopen. We keken hem na toen hij uiteindelijk wegfietste en zagen hem omvallen op de kaasmarkt. De man ging op de pomp zitten, met zijn toeter in zijn hand. Om de pomp heen lagen allemaal rozenblaadjes, onder zijn snelbinders zaten alleen nog de stengels, op de pomp toeterde de man de hele tijd."

"De dag erna kwam er een vrouw in de winkel, het was de vrouw van die man. Ze vertelde dat ze een mooie bos stengels van haar man had gehad en dat ze de rozenblaadjes had zien liggen op straat. De vrouw had de horretjes bij zich en wilde die graag laten restaureren, dat kon gelukkig wel. Ze vroeg ons ook ‘of we alsjeblieft die toeter wilde terugnemen, want mijn man heeft de hele nacht getoeterd, ik werd er horendol van!” De toeter werd terug genomen en de vrouw betaalde netjes de rekening."

Een leugentje om bestwil
"Er kwam een keer een man in de winkel met een mandje in zijn handen, hij was aan het venten. ‘Ze leven nog, ze leven nog’ riep hij. Ik vroeg hem wat hij in het mandje had, ontbijtkoeken waren het. De man kwam vrij vaak met handel langs de deur, waarom hij dat deed vroeg ik. ‘Ja, zegt ie, wat denk je? Ik heb twaalf bloedjes van kinderen en die moet ik toch te vreten geven!’

Ik keek hem aan en zei, ‘U woont toch hier op de Nieuwstraat en u heeft maar één zoon, hoe kunt u dat nou bedenken?’. “Nou, zei de beste man, anders koopt niemand iets van me!’

Een lot uit de..
“In de winkel verkochten we ook staatsloten, die kosten toen 25 gulden per stuk. Een man uit Andijk wilde graag via de telefoon een lot kopen, omdat hij geen tijd had om langs te komen. Nou dat kon wel, we schreven op in ons boek en we bewaarden het lot voor hem in de la.”

“Na de trekking ging de telefoon, het was die man uit Andijk: ‘Jullie hebben me een mooi lot verkocht, ik heb 400 gulden gewonnen!’ Mijn man schrok, hij dacht dat er niks op dat lot gevallen was en had het al weggegooid. Hij vroeg mij waar de vuilniszak met het lot gebleven was. Ik had die vuilniszak weggegooid in de container bij het zwembad, dan stonk het bij ons tenminste niet zo. Er zat niks anders op dan de vuilniszak te gaan zoeken. Ik ging naar het zwembad en ben de container ingedoken op zoek naar die vuilniszak. De meeste mensen maakten de vuilniszak dicht met ijzerdraadjes, ik maakte hem altijd dicht met een plakbandje. Dat was mijn redding, want daaraan heb ik onze herkend!”

“Thuis ben ik eerst onder de douche gesprongen, ik was zo smerig. De container zat vol met losse luiers en vuilniszakken van mensen die op de camping stonden. Na het douchen gooiden we op de keukenvloer de vuilniszak leeg, en daar lag tussen al de rommel het lot! We waren natuurlijk erg blij, anders hadden we die 400 gulden zelf moeten betalen en zoveel geld hadden we niet. Nu zou ik dat niet meer kunnen hoor, in de container duiken!”

Iris Vinkenborg
Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Commentaar op dit artikel:
3 reacties op dit artikel
  • Re: Anekdotes uit de tabakzaak
    Gepost door Marinus Schoen, op 13/6/10
    Uit bovenstaand artikel komt duidelijk Aaf Spaan-de Graaf naar voren. Aaf en Bertus samen in hun sigaren-annex souvenirzaak. Aaf zou nog veel meer kunnen vertellen, o.a. over ons clubje bij de buurtvereniging van het Havenkwartier. Dat clubje oefende om beurten bij ieder thuis voor de 'Jaarlijke uitvoering van de eigen leden' en deden bijvoorbeeld de Dolly Dots, visite van Lenny Kuhr, kabouters en haremdanseressen, 'In de Hoofdrol' van Mies Bouwman (Aaf speelde Mies), enz. enz. Grote hilariteit altijd tijdens de oefensessies. Het Havenkwartier heeft het vijftigjarig bestaan (1995) net nog gehaald, daarna was het voorbij.

  • Re: Anekdotes uit de tabakzaak
    Gepost door Marinus Schoen, op 13/6/10
    Uit bovenstaand artikel komt duidelijk Aaf Spaan-de Graaf naar voren. Aaf en Bertus samen in hun sigaren-annex souvenirzaak. Aaf zou nog veel meer kunnen vertellen, o.a. over ons clubje bij de buurtvereniging van het Havenkwartier. Dat clubje oefende om beurten bij ieder thuis voor de 'Jaarlijke uitvoering van de eigen leden' en deden bijvoorbeeld de Dolly Dots, visite van Lenny Kuhr, kabouters en haremdanseressen, 'In de Hoofdrol' van Mies Bouwman (Aaf speelde Mies), enz. enz. Grote hilariteit altijd tijdens de oefensessies. Het Havenkwartier heeft het vijftigjarig bestaan (1995) net nog gehaald, daarna was het voorbij.

  • Re: Anekdotes uit de tabakzaak
    Gepost door pieter simon groot, op 13/1/11
    Toen mijn vader nog een jongen was (hij was van 1896)zat er in de sigaren en tabakswinkel op de hoek Westerstraat- Vijzelstraat de heer Almekinders. Op een gegeven moment begon iemand anders in de Westerstraat ook een tabakswinkel, die de naam"NOVA" kreeg. De jeugd van toen had daar al gauw een mooie spreuk opgemaakt. Niet Onderdoen Voor Almekinders.

Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube