Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
0 stemmen

Oude opa's

Volgende Vorige Overzicht
Avatar van op 5/9/11 door Marinus Schoen
Onderwerp: Anekdotes 2 reacties Tell a friend 2607 Clicks Ongepast  
Trouwfoto (26 mei 1904) van mijn grootouders Pieter Schoen (1872-1960) en Ebeltje Evelina Fijma (1879-1949). +
Trouwfoto (26 mei 1904) van mijn grootouders Pieter Schoen (1872-1960) en Ebeltje Evelina Fijma (1879-1949).

Oude opa's



Onlangs, samen met kleinzoon een ijsje etend op het terras aan de haven van Enkhuizen rook ik een bekende geur. Nee, geen vislucht zoals vroeger, hoewel er daar wel een vistent staat. Een man in wielrennerkostuum die daar ook zat rookte een sigaar. Die sigarenlucht deed me denken aan míjn opa Schoen, terwijl ik daar zat met mijn kleinzoon, als zíjnde zijn opa Schoen. Ik kende mijn opa zo’n beetje bewust van mijn achtste tot achttiende jaar. Hij was toen een wat schraal, oud mannetje van achtenzeventig naar achtentachtig jaar.

 


de Dam

Begin jaren vijftig toen ik zelf een jochie was, zaten ‘s zomers tijdens warme, lome middagen buurvrouwen met elkaar te keuvelen op het randje van de Dam. Lekker in de schaduw van een grote boom die schuin tegenover de Spoorklok (nu Stedemaagd) stond. Pé Stavenuiter, die ook een groentewinkel op de Dijk had, daar waar nu de viszaak van Schilder is, stond er wel eens met een ijscokar en dan bleven wij kinderen in de buurt van onze moeders ‘lingeren’ in de hoop dat er een ijsje voor ons overschoot. Soms was dat ook zo en kregen we een bolletje ijs op een hoorntje van vijf cent, in de guldens tijd. Ik betaalde nu Euro 1,20 voor een MegaMindi (?) die kleinzoon uitkoos toen ik vroeg wat voor ijsje hij wilde. Ons werd trouwens niks gevraagd, we waren allang blij als we wat kregen.

 

1872

Zijn laatste levensjaar bracht mijn opa door bij ons in huis. In zijn leunstoel zittend rookte hij vaak genoeglijk een sigaar. Hij was stokdoof, als je hem wat wilde vertellen moest dat altijd op heel luide toon vlakbij zijn oor en dan nog ging de conversatie vaak mis. In een bejaardentehuis heeft opa niet gewoond. Toen zelfstandig wonen voor hem niet meer ging woonde hij eerst bij zijn ene dochter in huis, daarna bij zijn andere dochter en op het laatst bij ons. Na zijn achtentachtigste verjaardag is opa Schoen in verpleeghuis Lutjebroek gestorven. Toch wel bijzonder dat je het in 2011 hebt over iemand uit 1872 die je persoonlijk kende.

 

Foto

Op foto’s was opa Schoen in zijn jonge jaren een stoere man met ferme snor en hij kreeg in zijn huwelijk zes kinderen. Waaronder een tweeling (jongens) van wie er één heel jong overleed. Opa en opoe woonden in mijn jeugd aan de Havenweg in hun eigen huis, naast de groentezaak van Dirk Mazereeuw (nu het kleine café). Het huis van mijn grootouders is op heden samengevoegd met precies dezelfde woning ernaast tot één geheel, dat huis waar toen de familie Bijl (de Garneel) in woonde.

 

Afslag

De Garneel was een visserman met eigen kotter en hij loste de gevangen vis, net als vele andere vissers, aan de afslag van Enkhuizen. Bijvangst, spiering e.d., puf genoemd, lag te stinken dat het een lieve lust was binnen houten schotten op de betonnen wal, naast de trap naar het Landje van Top. In die stinkende puf zocht ik soms naar (ondermaatse) paling die daarin hopelijk was achtergebleven. Je moest de paling op een bepaalde manier achter de kop trachten beet te pakken en dat viel nog niet mee. Als ik er een aantal had gevonden bracht ik die naar de oude buurtjes Langedijk in de Spoorstraat, zij stoofden de aal en verorberden deze smakelijk met een botersausje.

 

Zeehond

De puf werd in vrachtwagens, sommige met aanhanger, geladen. Sijpelend, penetrant stinkend vocht verliezend, reden die vrachtwagens met puf over de Havenweg, Spoorstraat, Wilhelminabrug, de Dijk, Prinsenstraat en Westerstraat de stad uit, overal hun riekend spoor achterlatend. Voor zover ik weet mekkerde niemand daarover, het hoorde er gewoon bij. De firma Hansen (de botjood) stapelde aan de Havenweg viskisten op de stoep en op een keer lag er een dooie zeehond bovenop te stinken. Wij kinderen hadden zo’n beest nog nooit gezien, vonden het bar interessant en trokken aan zijn snorharen, maar ‘Molly’ Hansen kwam uit de vishal en joeg ons weg. We vroegen ons niet af hoe het beest daar nou terecht kwam of wat ze er mee gingen doen.

 

Ruzie

’s Zomers stond de deur vaak open bij de firma Hansen en zag je er ook de grotere jongens van de buurt staan paling snijden. Op een keer kreeg Cor Franx die er toen ook werkte, ruzie met Popke Bleeker. Beiden stonden hun mannetje wat vechten betrof, zij waren niet bang uit gevallen. Op een gegeven moment echter rende Cor Franx naar de uitgang van de vishal en smeet de deur achter zich dicht waardoor Popke Bleeker, die achter hem aan zat, met hoofd en arm door het dikke ribbelglas van de deur schoot. Wij stonden verschrikt bij het bloed op de stoep te kijken en Popke moest naar de dokter. De verwondingen bleken achteraf mee te vallen maar vrienden zijn ze geloof ik nooit geworden. Later emigreerde Popke naar Amerika en heb ik hem nooit meer gezien.

  

Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Commentaar op dit artikel:
2 reacties op dit artikel
  • Re: Oude opa's
    Gepost door Henny Miedema Burggraaf, op 14/10/11
    Vanaf 1954/55 tot 1961 hebben wij, mijn ouders Lies en Toos Burggraaf met mijn zussen Anne-Marie en José in het huis Havenweg 22 gewoond, ook ik heb herinneringen aan paling verzamelen die door de band was gevallen, mijn vader rookte ze dan in de achtertuin of mijn moeder stoofde ze. Wij woonden dus naast de familie Bijl, hij rook altijd naar sigaren evenals mijn Opa toen. Zij was een lieverd, ik heb nog foto's die bij hun in de achtertuin genomen zijn. Henny Miedema Burggraaf

  • Re: Oude opa's
    Gepost door Ilse Smit, op 27/10/12
    Ik kreeg net een mail van mijn vader (Gerrit Smit) dat dit mijn overgroot ouders waren. Geweldig om zo een verhaal te lezen over het leven van familie die eerder hebben geleefd. Ik zou graag een scan van deze foto hebben. Is dat mogelijk? Met vriendelijke groet, Ilse Smit

Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube