Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
0 stemmen

Één dag uit het leven van een klein jongetje uit Enkhuizen

Volgende Vorige Overzicht
Avatar van op 27/2/11 door Gerrit van der Heide
Onderwerp: Diversen geef reactie! Tell a friend 2039 Clicks Ongepast  

Één dag uit het leven van een klein jongetje uit Enkhuizen

Het zal ongeveer in de winter van 1940 zijn geweest. Ik was zes jaar houd en woonde op het Kwakerspad. Het was crisestijd, zoals ze dat nu ook noemen, maar niet te vergelijke met nu. Veel werkeloosheid, mijn vader dacht ik begin voor me zelf als tuinder, voor ik ontslag krijg. Hij maakte lange dagen, in de zomer gebeurde het wel dat hij om drie uur al op was, om aardbeien te plukken of bloemen te snijden, om ze zelf in Amsterdam te verkopen. Ook had hij een paar geiten die in het perenlaantje stonden, die moest de twaalfjarige Dirk melken voor schooltijd.

’s morgens om half acht moest ik met een paar oudere zusjes naar de broodfabriek oud brood halen,dat was een paar cent goedkoper. Het was een eind lopen. We mochten dan in de bakkerij wachten, lekker warm. De bakker die met lange bakplaaten liep, liet naar later bleek expres koekjes van de plaat afvallen, die we dan gauw opaten.

Als we thuis kwamen, snel eten en dan op een draf naar school. ’s avonds tussen vijf en zes ging ik met broertje Dirk naar de erwtenkamer, aan de overkant bij ons. Daar waren Nederlandse soldaten gelegerd. Het waren veelal getrouwde mannen. Ongeveer vijf mannen kwamen regelmatig bij ons koffie drinken ’s avonds.

In de erwtenkamer konden ze alleen maar slapen en eten, geen ruimte voor ontspanning. Omdat ze zagen dat wij het ook niet zo breed hadden, met toen elf kinderen, mochten wij overgebleven brood-snert of stampot ophalen. Daarvoor namen we een emmer en een kussensloop mee, inplaats van tas, schoon en er kon meer in. Het brood noemden ze kuch, was speciaal voor soldaten. Borden en pannen werden leeg gelikt. Het eten heeft me nooit lekkerder gesmaakt als toen. Mijn vader en moeder hebben in hun verdere leven met één sergeant altijd contact gehouden.
Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube