Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
3.0
1 stem

Sjouwhaalders op de Zuiderzee.

Volgende Vorige Overzicht
Avatar van op 3/6/09 door Akkie Laan-Visser

Sjouwhaalders op de Zuiderzee.

Van oudsher kwamen er veel scheepsongelukken voor in de omgeving van Enkhuizen.Het was altijd een druk vaarwater.Op het Enkhuizer Zand zijn meerdere schepen vast gelopen, op de open zee tussen de Ven en Stavoren,waar nergens een oppertje is,heeft menig schipper het moeilijk gehad.

Bij stormweer en bij mist waren de vissers aan de haven te vinden.Zij hingen over de muur bij de Wierdijk of liepen heen en weer bij het havenhoofd.Wanneer er zicht was tuurden ze naar de randen van het Zand en als ze een schip ontdekten dat uit de koers liep,werden ze onrustig.Bij noodweer weken ze niet van de buitenkant en als er boven zee een vlam opschoot dan holden men naar de vletten.

In elke vlet roeiden zes mannen naar het schip in nood toe,het was een race om de buit.Elk wilde als eerste op het zinkende schip zijn om de sjouw te halen.Als de schipper niet wou voldoen aan de eisen, dan liet men hem in de steek en kwam pas terug als de schipper opnieuw de sjouw (= een opgerolde vlag) hees.

Het werd anders toen de roeivletten plaats maakten voor motorvletten, maar de races waren er niet minder spannend om.In de schaduw van de Drommedaris staan de vissers bijeen en vertellen elkaar van vroeger: van contracten, die geschreven zijn op suikerzakken met een verkoolde lucifer, van een dikke dof (=buitenkansje) of van een vette kluif.

Er is een vissers familie ( Edelenbosch) in Enkhuizen, die de mensenredders werden genoemd,zij behoorde tot de felste sjouwhaalders. Het is voorbij,de bemanning van de reddingsboot zijn de sjouwhaalders van voorheen.
Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Commentaar op dit artikel:
3 reacties op dit artikel
  • Re: Sjouwhaalders op de Zuiderzee. Door Akkie laan-Visser
    Gepost door Marinus Schoen, op 4/6/09
    Interessant verhaal, goed artikel. Lees er dingen en omstandigheden in die ik, als iemand van 't latere Suud helemaal niet wist (sjouwhaalders) en dat een sjouw een opgerolde vlag was. Een 'sjouwtje doen' op z'n Henkuzers betekent nu een werk(je) doen, toch? Rinus Schoen

  • Re: Sjouwhaalders op de Zuiderzee.
    Gepost door Henk Klaassen, op 18/7/09
    Ook later in de jaren 60 was er nog steeds sprake van sjouwhaalders. Uit mijn eigen visserijperiode weet in dat we ieder jaar wel een of twee sjouwen hadden. In 1963 waren dat er extreem veel en waren er 7 sjouwen. We hadden een vaste man bij de muur staan (Henny de Mof), inderdaad een Edelenbosch. Na een signaal was het zaak dat je als gezamenlijk visserlui zo snel mogelijk aan het vastgelopen schip vastmaakte waardoor de verzekering van de betreffende schipper verplicht was uit te betalen. Henk Klaassen

  • Re: Sjouwhaalders op de Zuiderzee.
    Gepost door Cor Edelenbosch, op 18/8/09
    Dat de familie Edelenbosch sjouwhaalders waren, dat werd op vele verjaardagen van mijn opa met verve verteld. Nu woonde hij op een daarvoor zeer geschikte plaats. Namelijk op de hoek van het Spui naast de brug van de Drommedaris. Met een riant uitzicht op de voormalige Zuiderzee en later het IJsselmeer. Helaas werd hij door het bombardement in de Tweede Wereldoorlog van deze unieke stek verdreven. Echter ook vertelde hij ons meerdere malen, wat zij op dit gebied zo al uithaalden. Ze behoorden tenslotte tot het schorem van ’t Suud. Nu werden deze verhalen in de loop der jaren steeds smeuïger en of ze allemaal waar zijn daar durf ik mijn hand niet voor in het vuur te steken. Maar het begon altijd als volgt. “Ik weet niet of ik het al eens verteld heb.” Wat ik dan meteen beaamde al gaf dat niets, want hij ging toch verder met zijn verhaal. “Maar als er al een tijd geen sjouw was geweest, dan maakten wij aan de kant zelf een vuur en altijd was er dan wel een schip dat vast liep. Natuurlijk gingen wij er dan als eerste op aan en haalden we zo de buit binnen. Met twaalf broers altijd genoeg liefhebbers die de klus klaarden.” Maar met zoveel broers waren er meer mogelijkheden. Ook dit deel werd nog aan het verhaal toegevoegd. “Om de boel in de maling te nemen ging één der broers op zondagmorgen naar de bijeenkomst van het Leger des Heils. Toen nog gevestigd op de Dijk. Als de dienst enige tijd aan de gang was sloop één der andere broers naar binnen en fluisterde: een sjouw. Echter hard genoeg dat ook anderen het opvingen. Binnen de kortst mogelijke tijd zag je de halve zaal dan leegstromen. Terwijl de broers onder grote hilariteit dit, op gepaste afstand, stonden te volgen.” Dat ze met dit soort streken evengoed bekend stonden onder de naam mensenredders, dat zou hem deugd gedaan hebben. Maar over deze geuzennaam heb ik hem nooit gehoord. Anders had hij er vast een smakelijk verhaal over verteld.

Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube