Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 
3.0
1 stem

Hondenleven in de jaren vijftig

Volgende Vorige (inactief) Overzicht
Avatar van op 3/4/09 door Marinus Schoen
Onderwerp: Anekdotes geef reactie! Tell a friend 4460 Clicks Ongepast  
Bonenwagen Sluis en Groot  Foto Kroniek van Enkhuizen +
Bonenwagen Sluis en Groot Foto Kroniek van Enkhuizen

Hondenleven in de jaren vijftig

Na lang zeuren mocht ik lekkere, verse kadetjes halen in de bakkerswinkel bij ons aan de overkant in de Spoorstraat. Ik rende de lange gang in naar de voordeur van ons huis en moeder riep nog: ‘Denk erom bij het oversteken’. Een klap, een flits en was toen even de weg kwijt. In de haast was ik tegen een boom opgelopen die daar toch al jaren stond, schuin voor onze voordeur. En toch is dat mijn geluk geweest.

De bonenwagen, een open laadwagen op luchtbanden van een plaatselijke zaadfirma kwam, door twee vurige zwarte paarden getrokken juist de Spoorstraat in denderen. De man op de bok sloeg met knallende en zwiepende zweep boven de paarden en die trokken de wagen vol geladen met zware zakken bonen en erwten in vliegende vaart door onze straat.

Het kleine, krullige hondje van de buren uit de bakkerswinkel aan de overkant ontsnapte uit de winkel en rende de straat op, onder de rijdende bonenkar door en kwam nog net onder één van de achterwielen van de wagen. Het hondje rolde om en om en rende toen met een bloedgang weer terug de winkel in. Toen ik weer een beetje bij mijn positieven was en in de bakkerswinkel stond lag het hondje dood voor de broodkist en de bakkersvrouw en ik er snikkend bij. Zij huilde om het hondje en ik om de zere buil op mijn kop.

Naast de bakkerswinkel was een tabakswinkel. Het gezin van de tabakswinkel had ook een hond, een prachtige Schotse collie. Op een dag had die collie een buurjongen gebeten en dat had hij beter niet kunnen doen. De vader van de gebeten jongen zwoer wraak.

Het gezin van de sigarenboer woonde in een huis tussen de tabakswinkel en hun lunchroom in, die zij ook bestierden. Het was een aaneengesloten gebouw, je kon vanuit de tabakswinkel door het woonhuis naar de lunchroom.

Een mooie zomerdag, het was heel druk in de lunchroom. De sigarenboer was met vrouw en personeel druk aan het werk. Iedereen was het bijtincident met de hond allang vergeten. De Schotse collie lag met opgeheven kop, de voorpoten elegant gevouwen over het kozijn, trots en onbewaakt in het open raam van het woonhuis. En kreeg toen een mes in de strot. De vader van de gebeten jongen liep zonder blikken of blozen zelfverzekerd kaarsrecht door en veegde zijn mes schoon. De collie rochelde zijn laatste adem uit. Tussen de families is het niet meer goed gekomen.

Veel erger was het toen wij aan het havenhoofd speelden en daar een man zagen die een grote steen gewikkeld in een stuk visnet vastbond aan de halsband van zijn hond. Daarna gooide hij de hond met steen en al de haven in. Het beest kwam nog wel boven water en trappelde als een gek, de ogen in paniek ronddraaiend in zijn kop. Lang hield de hond het niet vol en verdween in de diepte. Ontzet keken wij van de hond naar de man en liepen toen hard weg. Stel je voor dat hij ons ook de haven in zou gooien omdat wij hadden gezien wat hij had gedaan. Later zagen wij de hond helemaal opgezwollen drijven in de rommelhaven.

Een buurjongen vroeg mij of ik met hem meeging hun hond wegbrengen. Hij moest naar de gemeentegarage op de Breedstraat en dat was best een eind weg. Dirkie, de hond liep vrolijk kwispelend met ons mee. Bij de gemeentegarage was een man die vroeg wat we kwamen doen. ‘Mijn vader wil de hond niet meer’, zei de buurjongen. De man liep met Dirkie naar een witte kast in een hoek van de garage. Hij deed de klep open, het hondje kreeg een halsband om leek het, en zette het dier in het kastje. De klep met daarin een raampje ging dicht en we zagen Dirkie door het glas, niet begrijpend om zich heen kijken. Opeens, iéééps, een sprong en daar lag Dirkie met zijn tong uit zijn bek op de bodem van het kastje. Hij was geëlektrocuteerd. De man van de gemeentereiniging haalde de dode hond uit het kastje en gooide deze in de vuilniswagen. Zo ging dat, toen…
Om op artikelen te kunnen reageren moet je als lid ingelogd zijn.
Als je al lid bent kunt hier inloggen of klik hier om een lidmaatschap aan te vragen.
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube